Şanslıyız ( ! )




        '' Zambakların kokusu sarsın dört bir yanı,gün özlemek günüdür.. ''

    Siyah ve beyaz ne kadar benzerse birbirine,yaşamak ve yaşamamak da o kadar aynıdır.Sevmek,nefret etmek,kıskanmak ve üzülmek..İnkar edilebilitesi olan,güçsüz duygulardır insanlar aleminde..Tek bir his vardır ki bir katil bile kaçamaz ondan.
   Belki de bir katille,bir annenin hissedebildiği tek aynı duygudur.Nedir ?

    Özlem en kara duygudur.Aşırı dozda alınırsa nefret yapar,gereğinden az kullanılırsa kırar,döker,parçalar..En iyisi tam kıvamını tutturmaya çalışmak,bugüne kadar deneyen her insan gibi tam kıvamını bulamamak,ve özledikçe sevmek,sevdikçe nefret etmektir...

    Eğer hayatınızda bir kere olsun ağlamışsanız,çok şanslısınız demektir.Herkes ağlayamaz,ağlamak da ince bir iştir esasında..Lakin ağlatabilmek daha incedir.Gözden akan her bir damla,bir nefret,bir sevmek belki bir özlemektir..
 
    Neden ağlar peki insan ? Ne dedik; ağlatan daha ince çalışır...O
ağlatanlar öyle bir şey yapmıştır ki,geri dönüşü yoktur,iki taraf da farkındadır bir daha dönüşü olmayacağının,bir taraf bekler karşındakinin ağlamasını,öbür taraf ise yalnızca bakar ağlarken,ağlatanına..
 
    Gözyaşlarının da geri dönüşü yoktur,ağlayan da bilir o yaşların bir daha geri gelmeyceğini,her bir damla da farkında olur düşerken bir daha asla ağlayanıyla bir olamayacağının..Tıpkı özleyen ile özlenen gibi..Seven ile sevilen,giden ile kalan gibi..Ağlayan ve Ağlatan gibi..

   Geri dönüş yolunu kaybetmiş her insan,daha çok göz yaşına dostluk edecektir.

İyisi mi,bu akşam da birbirimize ''iyi gözyaşları'' dilemeden uyumayalım...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

DÖNGÜYÜ TAMAMLA !

Cam Kenarı

İstanbul'daymışız Gibi; BÜYÜKADA