" Geceyi Sev ! „

                                    05:30 , Istanbul


  Saat tam gündoğumu.Zaman ziyadesiyle sessizlik vakti.Sessiz ol.
     Geceyle gündüz arasında sıkışmış kalmış bedenlerimiz.
       Duyuyor musun ? 
 Güneşi görünce Umut diyoruz,geceye dönünce,Unut ...

Aydınlıklarımızı güneşe bağlamışız biz esasında.
Ruhlarımız o kadar karanlık ki,geceyi suçluyoruz her seferinde.
   Hadi ama,teslim ol artık kendine.
                Karanlık.
Gece,insan kadar karanlık olabilir mi ? Düşün.
   Düşünmeyi bırakalı kaç gündüz oldu?
 Hatırla.

       Geceyi sev.
Güneşin sunamayacağı güzellikler sunan ; "geceyi bekle."
              O , aslında Sensin.
  
Gece senin Kalbin.
  Kalbin...O,Güneş ışığıyla kapatmaya çalıştığın kalbin.
   Aslında en az gece kadar karanlık ve siyah kalbin.

   "Karanlıktan korkar" mış insan..
"geceyi sevmez" miş insan,
geceye çeşit çeşit bahaneleri de varmış insanın.

    Çünkü kendinden korkuyorsun sen.
Karanlığında gölgeni kaybetmekten deli gibi korkuyorsun sen.Hatta kendini kaybetmekten değil, kendini bulmaktan kaçıyorsun sen.
Öyle kaçıyorsun ki bir gün güneşe takılıp düşeceksin koşarken.
     Yapma.

Gece ; 
    Hadi gel uyuma bu gece.
Ben demiyorum,yıldızlar seni çağırıyor.
          Kaldır kafanı.
    Gündüzün gizlediği daimi dostların ; Yıldızlar ve Ay ve onların isimleri.
  Hepsi sesini güneşle bastırdığın kalbinde gizli.
   Bir gece.Bu gece ; 
       değmez mi onlarla dertleşmeye?  

  Gündüzleri kaybolmaya alışıksın güneşin aydınlığındaki sokaklarda,milyonlarca yürüyen karanlık arasında.
   Güneş seni fark etmiyor.
Ve sen de geceyi fark etmiyorsun.
    
      Bir gece,
Bu gece,kafanı kaldır ve tanış onlarla.
  Ne güneş gibi gözünü alır bir bakışın,ne de yakar seni yakınlığı.
   Güneş sizi ayırana kadar,
dost olun.


   Ve Hayır,biz güneşle düşman değiliz.
                
                  " Geceyi Sev „

     

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

DÖNGÜYÜ TAMAMLA !

İstanbul'daymışız Gibi; BÜYÜKADA

Bir Prinkipo Masalı